Er is een moment in bijna elke grote vergadering waarop het misgaat. Iemand schrijft een idee op het whiteboard, een ander voegt er iets aan toe, een derde vraagt ruimte voor een schema en plotseling is het bord vol. Wat er daarna gebeurt is altijd hetzelfde: er wordt gewist. Niet omdat de informatie niet meer relevant is, maar omdat er simpelweg geen ruimte meer is.
Dat is het moment waarop een los whiteboard ophoudt een hulpmiddel te zijn en een obstakel wordt.
In kleinere vergaderruimtes valt dat mee. De sessies zijn korter, de groepen kleiner en de schrijfruimte is zelden echt het probleem. Maar in grote vergaderruimtes, die ontworpen zijn voor grotere teams en langere, intensievere sessies, speelt dit patroon zich keer op keer af. Het is geen gebruikersprobleem. Het is een ruimteprobleem.
