Interactief onderwijs is een begrip dat in veel scholen centraal staat. Leerlingen moeten actief betrokken zijn, kennis zelf construeren en samenwerken aan opdrachten. Maar tussen de ambitie van interactief onderwijs en de dagelijkse lespraktijk zit vaak een ruimtelijk probleem dat zelden expliciet wordt benoemd: het schrijfoppervlak in het klaslokaal is te klein voor wat de werkvorm vraagt.
Een klein schrijfbord is ontworpen voor frontale instructie. Eén docent, één bord, de rest kijkt. Zodra een les vraagt om actieve bijdragen van leerlingen, om groepswerk waarbij meerdere mensen tegelijkertijd schrijven, of om een kennisopbouw die gedurende de hele les zichtbaar blijft, schiet een klein bord structureel tekort.
Een groot whiteboard lost dat ruimteprobleem op. Niet als technologische toevoeging maar als het meest directe antwoord op wat interactief onderwijs fysiek vraagt.
